การบริหารจัดการโครงการของฝ่ายวิชาการ สกว.: เสียงสะท้อนจากผู้ปฏิบัติงาน (ตอนที่ 3)

เมื่อเริ่มดำเนินโครงการ
       จากแนวคิดในการบริหารจัดการโครงการที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเชื่อใจ  การให้เกียรติ รวมถึงการเคารพในความสามารถของนักวิจัย ฝ่ายวิชาการจึงให้หัวหน้าโครงการวิจัยผู้รับทุนบริหารจัดการโครงการด้วยตนเองตามหลักเกณฑ์ที่ระบุในคู่มือนักวิจัยของฝ่ายวิชาการ สกว. โดยมีระบบการตรวจสอบติดตามความก้าวหน้าของโครงการด้วยการกำหนดให้หัวหน้าโครงการส่งงานความก้าวหน้าของโครงการ และรายงานการเงิน พร้อมด้วยสำเนาบัญชีของโครงการทุกๆ 6 เดือน เพื่อแสดงสถานะของโครงการ และค่าใช้จ่ายต่างๆ ว่าเป็นไปตามแผนงานที่วางไว้หรือไม่ ขณะเดียวกันนักวิจัยก็สามารถแจ้งถึงอุปสรรคที่เกิดขึ้น หรือปรับแผนงานและงบประมาณได้บนพื้นฐานของความจำเป็นและความเหมาะสม เพื่อประโยชน์และความคล่องในการดำเนินงานวิจัยในโครงการ
การประชุมประจำปี “นักวิจัยรุ่นใหม่...พบ...เมธีวิจัยอาวุโส สกว.”
       ในระหว่างการดำเนินงานโครงการ ฝ่ายฯ จะมีระบบติดตามและประเมินคุณภาพโครงการวิจัย โดยจัดการประชุมประจำปี “นักวิจัยรุ่นใหม่...พบ...เมธีวิจัยอาวุโส สกว.” เพื่อให้นักวิจัยที่กำลังรับทุนได้นำเสนอความก้าวหน้าของผลงาน และได้พบปะกับนักวิจัยที่ทำวิจัยในสาขาวิชาใกล้เคียงกัน เพื่อการแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็น และประสบการณ์การทำวิจัย ซึ่งนักวิจัยสามารถนำไปปรับปรุงงานวิจัยของตนเองได้ อีกทั้งยังเป็นการส่งเสริมให้เกิดกิจกรรมในด้านการสร้างเครือข่ายงานวิจัยอีกด้วย ซึ่งในการประชุมดังกล่าว นักวิจัยอาวุโสและผู้ทรงคุณวุฒิทุกท่านที่ให้เกียรติไปร่วมงาน ล้วนแต่เป็นผู้ที่มีชื่อเสียงในวงการวิจัยและมีภารกิจมากมาย แต่ท่านก็ได้สละเวลาด้วยความเต็มใจที่จะไปพบปะเพื่อให้คำแนะนำแก่นักวิจัยรุ่นใหม่
        งานประชุมประจำปีถือเป็นงานใหญ่ของฝ่ายฯ ที่จะต้องมีการเตรียมการล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 5 เดือน ซึ่งการประชุมทุกปีจะจัดที่ต่างจังหวัด เป็นระยะเวลา 3 วัน จึงมักมีคำถามจากนักวิจัยว่าเหตุใดไม่จัดประชุมในกรุงเทพฯ ทั้งที่น่าจะสะดวกต่อผู้จัดงานเอง และนักวิจัยมากกว่า รวมทั้งยังประหยัดงบประมาณอีกด้วย ซึ่งจริงๆ แล้วฝ่ายฯ ก็เห็นด้วยกับข้อเสนอแนะนี้ แต่ก็ตระหนักว่าการดึงดูดนักวิจัยจำนวนมากให้เข้าร่วมตลอดการประชุมเห็นจะเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก สังเกตได้จากการประชุมวิชาการอื่นๆ ที่จัดในกรุงเทพฯ บางงานจะมีผู้เข้าร่วมงานอย่างบางตาโดยเฉพาะช่วงวันท้ายๆ ของการประชุม บางคนเข้าร่วมการประชุมเฉพาะหัวข้อที่สนใจ ซ้ำร้ายบางคนมาเฉพาะเวลาทานอาหารกลางวันแล้วกลับ โดยไม่ได้เข้าร่วมประชุมหรือสนทนาแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นกับใครเลยก็มี ดังนั้นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการจัดงานประชุมมากที่สุด ฝ่ายฯ จึงจำเป็นต้องจัดการประชุมในต่างจังหวัด โดยช่วยอำนวยความสะดวกแก่นักวิจัยทุกอย่าง ทั้งการจัดรถบริการรับส่ง การจองห้องพัก เพื่อหวังให้นักวิจัยที่ไปร่วมงาน โดยเฉพาะนักวิจัยรุ่นใหม่ได้อยู่ร่วมงานตลอดทั้งงาน และได้ประโยชน์จากการประชุมมากที่สุด