Comments: 0
โปรแกรมการพลิกตะแคงตัวเพื่อลดการเกิดแผลกดทับในผู้ป่วยกระดูกต้นขาส่วนข้อสะโพกหักที่ดึงถ่วงน้ำหนัก [C]
โปรแกรมการพลิกตะแคงตัวเพื่อลดการเกิดแผลกดทับในผู้ป่วยกระดูกต้นขาส่วนข้อสะโพกหักที่ดึงถ่วงน้ำหนัก
ไพลิน อิทธิปุรศรี ป.พส. 1 วชิรา ช่วยชูตระกูล ป.พส. 1
ชไมพร ทวิชศรี วท.ม. 2 ชยันตร์ธร ปทุมานนท์ D.Sc. 2
1 กลุ่มงานการพยาบาล/กลุ่มงานศัลยกรรมกระดูก โรงพยาบาลลำพูน
2 คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บทคัดย่อ
ความเป็นมา: ผู้ป่วยกระดูกต้นขาส่วนข้อสะโพกหักที่ดึงถ่วงน้ำหนัก มีอาการปวดค่อนข้างรุนแรงและถูกจำกัดการเคลื่อนไหว โอกาสเกิดแผลกดทับจึงมีสูง
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลการใช้โปรแกรมการพลิกตะแคงตัวที่ปรับเปลี่ยนขึ้นเพื่อลดการเกิดแผลกดทับในผู้ป่วยกระดูกต้นขาส่วนข้อสะโพกหักที่ดึงถ่วงน้ำหนัก
วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบพรรณาในผู้ป่วยหญิงที่กระดูกต้นขาส่วนข้อสะโพกหักที่ดึงถ่วงน้ำหนัก และเข้ารับการรักษาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ให้ได้รับการพลิกตะแคงตัวตามโปรแกรมที่ปรับเปลี่ยนขึ้นใหม่ โดยให้ญาติเข้ามาดูแลตลอดเวลาและมีส่วนช่วยพลิกตะแคงตัวในท่าตะแคงด้านที่ผู้ป่วยถนัดและท่าหงาย แทนการพลิกตัวแบบเดิมที่กำหนดให้ตะแคงซ้าย หงาย ขวา สลับกันทุก 2 ขั่วโมง ญาติผู้ป่วยได้รับการแนะนำและสาธิตให้ปฏิบัติตามขั้นตอนอย่างละเอียด การพลิกตะแคงตัวเป็นไปตามตารางเวลาที่กำหนดให้ล่วงหน้า
ผลการศึกษา: ผู้ป่วย 28 รายเกือบทั้งหมดเป็นผู้สูงอายุ ดัชนีมวลกายไม่เกิน 25 กิโลกรัมต่อตารางเมตร เป็นเบาหวานร้อยละ 14.3 มีลักษณะที่อาจเสริมให้เกิดแผลกดทับคือ เปลี่ยนท่าเองได้น้อยร้อยละ 39.2 กินอาหารได้น้อยร้อยละ 50 มีปัญหาการลื่นไถลขณะนั่งร้อยละ 28.6 เจ็บปวดระดับมากร้อยละ 64.3 ไม่มีผู้ป่วยที่เกิดแผลกดทับ มีภาวะแทรกซ้อน 1 รายจากการติดเชื้อที่ผิวหนัง จำนวนวันนอนและค่าใช้จ่ายไม่แตกต่างจากผู้ป่วยที่ใช้โปรแกรมเดิม แต่โปรแกรมใหม่ลดการเกิดแผลกดทับได้อย่างชัดเจน คือลดลงจากที่เคยพบร้อยละ 47.1 ลงเหลือร้อยละ 0
สรุป: การลดการเกิดแผลกดทับในผู้ป่วยกระดูกต้นขาส่วนข้อสะโพกหักที่ดึงถ่วงน้ำหนัก สามารถทำได้โดยให้ญาติผู้ป่วยมีส่วนร่วมพลิกตะแคงตัวในด้านที่ผู้ป่วยถนัดสลับกับการนอนหงาย โดยไม่จำเป็นต้องให้พลิกซ้าย หงาย ขวาสลับกันตามโปรแกรมเดิม
คำสำคัญ: แผลกดทับ กระดูกต้นขา กระดูกหัก การดึงถ่วงน้ำหนัก
