ลูกศิษย์ที่รัก............. เราไม่ควรที่จะยึดติด    ชีวิตของแต่ละคนนั้นย่อมประสบกับความเดือนร้อนมากมายหลายอย่าง  ในจำนวนความเดือดร้อน มีความเดือดร้อนเพราะความยึดติดของเราเองรวมอยู่ด้วย  ความยึดติดที่ว่านี้ก็ คือ การที่คนเราไม่ยึดถือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่นยึดถือในตน  ในสิ่งของ  ในหน้าที่การงาน  ในความรู้  ตลอดถึงในความคิดของตัวเองเกินไปโดยยึดถือว่าคนนี้เป็นเพื่อนเรา  เป็นพี่น้องเรา  เป็นพ่อแม่ของเรา หรือของสิ่งนี้เป็นของสมบัติของเรา ดังนี้เป็นต้น  ความยึดติดเช่นนี้แหละที่เป็นตัวนำความเดือนร้อนมาให้คนเรา  ยึดติดอะไรก็จะทุกข์เดือนร้อนเพราะอันนั้น  หากไม่ยึดติดอะไรเลยก็จะไม่ทุกข์ไม่เดือดร้อยเลย  หากพวกเราต้อการจะมีชีวิต อยู่อย่างเป็นสุขจริงๆ   ก็ต้องพยายามปล่อยวางอะไรๆ ลงบ้างอย่าไปแบบภาระอะไรไว้มากนัก มันหนักแรง และเดือดร้อนด้วย  ธรรมดาภาระที่แบกไว้บนบ่ามันจะหนักเรื่อยๆ แต่พอวางลงเสียได้ก็จะหายหนัก และหายเหนื่อย  ส่วนภาระที่ใจแบกไว้ หรือยึดติดไว้นี่สิมันวางยาก  วางไม่ลง  มันจึงทำให้หนักอกหนักใจ และเดือดร้อนอยู่ร่ำไป  ถ้าแม้ว่ามีภาระ หรือแบบภาระอะไรอยู่  แต่ไม่ยึดติดกับภาระ หรือแบกภาระอะไรอยู่  แต่ไม่ยึดติดกับภาระนั้นมากนัก  เวลาไหนควรปล่อยก็ปล่อยบ้าง  เวลาไหนควรวางก็วางบ้าง  เวลาไหนควรแบกก็แบบกันไป  ทำได้อย่างนี้ก็จะพอทำให้หายใจหายคอสะดวกขึ้น  มีความปลอดโปร่งโล่งใจขึ้น และมีความสุขในชีวิตประจำวันได้บ้าง  ดีกว่าไปแบกยึดติดอยู่ตลอดเวลา  วางได้บ้างก็จะมีสุขได้บ้าง  วางได้หมดก็จะเป็นสุขได้หมดนี่แหละคือสัจธรรม   (ธรรม แห่งความสัจ)                                                                ด้วยห่วงใย                                                           (อ.โกญจนาท   เจริญสุข)                                                          ๑๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑ อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก นบ. นม. (กฎหมายธุรกิจ

2008-08-12T02:48:50+07:00

599